Onze eerste Noorse auto gekocht

De laatste 2 dagen in en rond Vegårshei hebben we besteed om een auto te kopen.

Dit is nodig aangezien we onze huidige auto niet zullen meenemen.
Het invoeren is zo kostbaar dat dat geen optie is.

Onze Opel Vectra is nu 8 jaar oud en toch zijn de invoerkosten ongeveer 7000,- euro .
Dan nog winterbanden aanschaffen.

En met een verbruik van 1 op 10 wordt je ook niet vrolijk bij de benzinepomp.
Samen met Bas heel internet afgestruind en uiteindelijk bij een officiële dealer een BMW gezien die ons allemaal wel wat leek.
Dus op naar de garage in Arendal.

Nadat we een proefritje hadden gemaakt nog even uitgelegd dat we de auto eventueel pas 1/2 september konden ophalen.
Ook nog bij een ander bedrijf een proefrit gemaakt met een Volvo V50 maar die auto bleek later al verkocht te zijn.
Besloten om over de BMW nog maar een nachtje te slapen.
Het is een grote aanschaf en de prijzen van auto's liegen er ook niet om.
Gemiddeld zijn auto's ongeveer 30 a 40% duurder dan in Nederland.
De volgende dag hebben Lynette en ik besloten dat we voor de BMW zouden gaan.
Dus het ritje naar Arendal deze week voor de zoveelste keer maar weer gemaakt.

Nogmaals een proefrit gemaakt, beiden een stuk gereden en ons besluit bekrachtigd dmv een handtekening.
We zijn nu de eigenaren van een Noorse BMW 1-serie 116D.

        

     Onze trots

Vervolg laatste keer als toerist in Noorwegen

Later die dag zijn we naar Kragerø geweest.
Daar stonden andere vrienden van ons op de camping.
Heerlijk gebarbequed maar dan wel in de regen.
De camping heeft een prachtig zwembad, en op de foto is te zien dat het weer al weer wat beter was geworden want we werden getrakteerd op een dubbele regenboog.

De volgende dag weer druk met het belastingkantoor en ons ingeschreven in de gemeente. 

Dit moest bij het politiebureau in Arendal waar we al eerder waren geweest maar toen gesloten was.

Weer een dag later hebben we kennis gemaakt met Lynette's bazin, een zeer informele dame.

Eigenlijk zoals de meeste Noren.

Ze hechten niet aan status.

Verder nog nieuwe collega's gesproken.

Het was een heel leuk bezoek en Lynette har mye lyst på å jobbe.

Woensdag was een spannende dag voor Sacha en Bas want toen zijn we naar hun toekomstige school geweest.

We hadden een afspraak met de rector.

De rector bleek een jonge sportieve man te zijn. 

Dus Bas kan zijn hart ophalen.

Veel informatie gehad en een goed gevoel aan overgehouden.

We mochten al wat boeken meenemen zodat Sacha en Bas zich al wat kunnen voorbereiden.

's Middags nog naar Risør geweest.

    

                              Risør

De laatste keer als toerist naar Noorwegen

Afgelopen donderdag 1 Augustus zijn we met de Colorline vanuit Kiel overgestoken naar Oslo.

We gaan de eerste week diverse zaken regelen in Vegårshei

Om daarna vakantie te vieren in Haukedalen en het Hemsedal.

De bootreis duurt 20 uur.

Maar de kinderen vinden het altijd weer een feestje.

Op de boot is een zwembad,bioscoop,casino,diverse restaurants,een winkelstraat en een theater waar we 's avonds een show hebben bekeken.

                                            De boot van Kiel- Oslo

  

         Een van de restaurants aan boord.  

In Vegårshei rechtstreeks doorgereden naar ons huis.

Lynette en Sacha hebben het alleen nog maar op foto's gezien dus nu was het tijd om het met eigen ogen te aanschouwen.

Ze vonden het prachtig.

Sacha is erg blij met haar nieuwe grote slaapkamer en was het al aan het indelen.

Ook John de eigenaar gesproken, en een afspraak gemaakt voor de volgende dag om kennis te maken met de rest van de familie.

Op het perceel van ruim 40.000 m²  gaan wij samen met zijn gezin wonen.

Daarna op zoek naar ons vakantieadres in Åmli, waar we de eerste week zouden verblijven.

Onderweg weer de nodige oh en ah's vanwege  de prachtige omgeving.

Je gaat er niet aan wennen.

En ik hoop dat dat ook zo blijft.

Bij het huisje aangekomen, spullen uitgepakt en lekker een biertje genuttigd.

                        Het huisje in Åmli

De volgende dag eerst naar het belastingkantoor van Arendal, om een skattekort aan te vragen.

Dit is een soort sofinummer en heb je nodig omdat anders je werkgever geen salaris kan uitbetalen.

Best belangrijk dus.

Maar helaas we moesten ons eerst laten registreren bij de politie.

En daarna kon de skattekort worden aangevraagd.

Maar het politiebureau was vandaag gesloten dus een andere keer maar weer terug om het alsnog te regelen.

Die middag op bezoek geweest bij John en zijn vrouw Nanna.

Ze hebben vier kinderen 2 jongens en 2 meisjes.

Ingeri en Philip zijn 16 en 9 jaar oud, dus een beetje de leeftijd van Sacha en Bas.

Het was erg leuk om ze te ontmoeten en we werden getrakteerd op koffie en ijs.

Bas heeft samen met Philip gevoetbald en gezwommen.

En Sacha en Ingeri hebben heel voorzichtig in het Engels met elkaar gesproken.

Beiden zijn nog een beetje bleu.

Dat zal straks wel anders zijn.

Lynette zat lekker met Nanna in het Noors te keuvelen, en John en ik probeerden elkaar te begrijpen in het Engels.

Ook dat zal straks wel anders zijn, als mijn Noors beter is.

Het weekeind was erg gezellig. Eerst kwamen Huub en Cynthia bij ons op bezoek in Åmli.

Huub en Cynthia hebben we leren kennen op de Noorse cursus, en die waren de afgelopen weken aan het rondreizen in Noorwegen.

Nadat we koffie hadden gedronken, zijn we naar Vegårshei gereden om ons toekomstige huis te laten zien.

Lekker even op de veranda gezeten en genoten van het uitzicht.

We hopen dat als ze weer in de buurt zijn ze nog eens langs komen.

                                         Op de veranda met Huub en Cynthia 

Vervolg veel te regelen

Nadat het huis te koop was gezet verder met het opzeggen van abonnementen sportverenigingen en alle andere instanties.

Offertes opvragen voor de verhuizing en een definitieve datum prikken.

Het wordt 13 september 2013 dat we voor het laatst de deur in Purmerend achter ons dicht zullen trekken.

Maar voor die tijd gaan we in augustus nog op vakantie naar: Noorwegen
De 1e week gaan we naar Vegårshei en de 2e en 3e week zijn we in Sognefjord en Hemsedal.

Tijdens al deze drukte kwam er slecht nieuws.
Lynette's moeder was overleden in haar slaap.
Ze was een 1/2 jaar geleden opgenomen in een verpleeghuis nadat het niet zo goed met haar ging.
De afgelopen maanden zijn we veel bij haar langs geweest en haar ook verteld over onze plannen.
Ze was erg blij voor ons.
Vond dat als dit onze droom was die ook moesten verwezenlijken.
Ze was een lieve moeder/schoonmoeder/oma en we zullen haar missen.

Even rust nemen.

Nu even geen Noorwegen.

Veel te regelen

Bij thuiskomst alles nog eens goed de revue laten passeren en tot de conclusie gekomen dat dit het moment,de plaats en het huis is.

Dus het regelen kan beginnen.

We hebben besloten om 1/2 september te vertrekken. 

Eerst maar eens de school en het werk op de hoogte brengen.

Op het werk van Lynette was iedereen min of meer verbaasd maar toch ook weer niet.

Ze zijn wel erg lief  en medelevend.

Echt toffe collega's.

Op de school van Sacha en Bas ging het er allemaal wat koeltjes aan toe.

De een vond dat we voor die 2 weken toch de studieboeken maar moesten bestellen en de ander vond dit weer niet nodig.

Toen de stap genomen om ons huis in de verkoop te zetten.

Dat was wel even slikken, aangezien we hier al 16 jaar met veel plezier wonen.

                                                                 Huis te koop

 

                                                     Uitzicht vanuit onze woonkamer

Voorbereiden

Nu Lynette een baan heeft moeten we ook op zoek naar woonruimte en willen we de omgeving verkennen.
We hebben natuurlijk Vegårshei alleen via internet "leren kennen".

Tijdens onze vele vakanties in Noorwegen zijn we in de buurt van Vegårshei geweest maar niet in het plaatsje zelf.
Daarom een bezoek gepland en afspraken gemaakt met "onze" Nederlandse contactpersoon die bij de gemeente werkzaam is.

Omdat Lynette geen vrij kon krijgen en Sacha nog naar school moest ben ik samen met Bas op het vliegtuig gestapt.
Vanaf Schiphol waren we binnen 1 uur en 20 minuten op de luchthaven van Sandefjord.
Een auto gehuurd en op weg naar Vegårshei.

Daar aangekomen direct door naar onze contactpersoon en kennis gemaakt.
Ze had alles al goed voorbereid en de volgende dag zouden we diverse huizen gaan bekijken en misschien de burgemeester ontmoeten.
Ook was er voor ons een leuk huisje gehuurd dat prachtig was gelegen aan een groot meer.
Nadat we afscheid hadden genomen, direct door naar Lynette's  nieuwe werkgeefster.
We hadden vantevoren al via internet  afgesproken om kennis te maken en de benodigde papieren te regelen.
Het bleek een ontzettende aardige dame die zeer onder de indruk was van het sollicitatiegesprek en de ervaring van Lynette.
Afgesproken dat we haar opnieuw zouden ontmoeten in onze zomervakantie, maar dan natuurlijk met Lynette en Sacha erbij.

Toen nog wat rond getoerd en via skype de meiden op de hoogte gebracht.

De volgende dag al weer vroeg op.
Weinig slaap gehad door de vele indrukken en het snelle ochtendgloren.
Het wordt namelijk bijna niet donker in deze periode.

                                                         uitzicht vanuit ons huisje

Nadat we de planning van de dag hadden doorgenomen nog even een kennismakingsgesprek gehad met de burgemeester van Vegårshei.
Dat was een leuke ervaring.

Toen op pad want we zouden een drukke dag krijgen.

Eerst wat kavels bekeken waar we zelf een huis op zouden kunnen bouwen.

Daar is het nog even te vroeg voor.

Daarna het eerste huis bekeken.

Vanaf de buitenkant wisten we al dat dit hem niet ging worden.

Op naar het tweede huis.

We moesten eerst een stukje rijden want het huis lag buiten het "centrum"van Vegårshei.

Na door een stuk bos gereden te hebben kwamen we bij het huis aan.

Het is groot, heeft een veranda en ligt in de bossen met uitzicht op een meer.

Perfect, zo zien we ons voorlopig wel in Noorwegen wonen.

Jammer genoeg konden we het huis niet van binnen zien want de eigenaar was nog aan het werk.

De overige huizen konden het huis aan het meer niet overtreffen

Daarom contact gezocht met de eigenaar en een afspraak gemaakt voor die avond om binnen te kijken.

Toen zijn we Vegårshei verder gaan verkennen.

Voor zo een kleine gemeenschap is er van alles: een school,sporthal,skipiste,2 kunstgras voetbalvelden,volleybalveldjes,schietbanen,een gemeenschapshuis waar regelmatig films worden vertoond en natuurlijk langlauf mogelijkheden.

Verder is er een supermarkt,bouwmarkt,bloemenwinkel,en een kledingzaakje.

Het politiebureau is afwisselend bezet aangezien er te weinig gebeurt om het continu te bemannen.

Die avond zijn Bas en ik teruggegaan naar ons mogelijk toekomstige huis.

Daar aangekomen werden we vriendelijk ontvangen door de eigenaar met zijn vrouw en dochter.

Het huis is perfect van binnen.

Het heeft een mooie woonkamer,vier slaapkamers,twee badkamers,een open keuken,sauna,veranda met uitzicht op het meer, open haard, en vier garages.

                                                     Ons nieuwe huis met garage

                    

                                                        Uitzicht vanaf de veranda

Met een goed gevoel afscheid genomen en direct foto's verstuurd naar Nederland.

Die avond via Skype de omgeving laten zien aan het thuisfront.

Uit ons enthousiasme konden ze wel opmaken dat het goed zat, en dat dit de omgeving was waar ons Noorse avontuur zou beginnen.

Over ruim een maand kunnen ze het zelf ervaren.

Vegårshei ligt redelijk centraal voor Noorse begrippen.

We hebben 2 steden bezocht om een indruk te krijgen.

Arendal is 40 minuten rijden.

De stad heeft net geen 40.000 inwoners en alles wat je van een middelgrote stad mag verwachten.

Er is ook een haven met gezellige terrassen.

                                                               Arendal

Kristiansand is vijf kwartier rijden en is een stad met ruim 80.000 inwoners.

Het heeft een vliegveld een prachtige haven en natuurlijk genoeg winkels en uitgaans gelegenheden.

                                                                     
                                                        Haven in Kristiansand 

Kort om alles is er maar je moet er even voor rijden. 

Die avond weer niet zo goed geslapen van alle indrukken van de dag.

De volgende dag zijn we weer terug gevlogen naar Nederland met een zeer goede indruk van Vegårshei.

Het begin

Na 7 jaar achtereen op vakantie te zijn geweest in Noorwegen hebben we ruim een jaar geleden besloten om te emigreren.
Wij zijn Olaf {49} Lynette {51} Sacha {14} en Bas {12} Hoonhout.
 Lynette is als oncologisch verpleegkundige werkzaam in het Waterlandziekenhuis in Purmerend.
Sacha en Bas zitten allebei op de havo.
En ik heb een lange tijd gewerkt voor een verzekeringsbedrijf.

Onze eerste prioriteit was het leren van de Noorse taal.
Daarom wekelijks naar de vrije universiteit in Alkmaar waar we in een groep les kregen.
Later zijn we over gegaan op privéles.

Om als verpleegkundige te mogen werken in Noorwegen moeten alle originele diploma's gewaarmerkt worden door een notaris.
Daarna dienen ze gelegaliseerd te worden.
En als dat is gebeurd moeten ze nog vertaald worden door een beëdigd vertaler.
Een heel gedoe maar als het klaar is heb je ook wat.
Alles daarna opsturen en wachten op de "godkjenning""

In de tussentijd zijn we in april 2013 met het hele gezin naar de Fjellregionen gegaan omdat deze regio ons erg aansprak.
We hebben daar gesproken met mensen van de gemeente het ziekenhuis en het hoofd van de school van Tynset.
Verder zijn we zeer vriendelijk ontvangen door een Nederlands gezin dat in Os woont.
En hebben heerlijk gegeten bij Colinda en haar gezin in Tolga.
De gemeente ambtenaar van Røros heeft ons een rondleiding gegeven en ook daar een school bezocht.
Al met al een zeer vruchtbaar bezoek maar niet direct kans op een baan.

Terug in Nederland lag de autorisasjon sykepleier op de mat.
Lynette was nu officieel verpleegkundige in Noorwegen.
Het solliciteren kon nu echt beginnen.

Omdat in de Fjellregionen de kans op werk op dat moment niet zo groot was hebben we ons ook op andere regio's gericht.
Onze interesse ging uit naar het zuiden.
Met zijn rotsachtige kust, eilandjes, bossen, meren en pittoreske dorpjes met witte huisjes.

Wij zijn daarop de belevenissen van een gezin in Vegårshei gaan volgen.
Naarmate we verder in hun belevenissen kwamen hoe enthousiaster wij werden.
Hierdoor ook maar eens kijken of er vacatures waren in deze regio.
En die waren er.
In Vegårshei hadden ze behoefte aan verpleegkundige in de thuiszorg.
Daarop heeft Lynette in het Noors haar cv en sollicitatiebrief gemaakt en verstuurd.
Omdat dit een goed gevoel gaf heeft ze  zich ook ingeschreven bij een Noors uitzendbureau.
 Nog geen dag later kwam er per sms al een reactie uit Noorwegen, of ze even contact wilde opnemen.
Het uitzendbureau had een contract klaar liggen voor een functie als verpleegkundige in het ziekenhuis van Trondheim.
En wanneer ze kon beginnen.
Dat ging wel erg snel.
De vriendelijke dame uitgelegd dat meteen beginnen nu nog geen optie was aangezien we nog veel moesten regelen voor ons definitief vertrek.
De volgende dag werden we gebeld uit Vegårshei, ze hadden de sollicitatiebrief en cv ontvangen en waren erg onder de indruk.
Lynette heeft het gesprek grotendeels in het Noors gevoerd en er werd afgesproken dat het eind van de week nog een telefonisch interview zou plaats vinden.
Het interview van meer dan een 1/2 uur was volledig in het Noors en het ging Lynette zeer goed af.
Afgesproken werd dat na het weekeind er een beslissing zou worden genomen.
Maandag bericht uit Vegårshei, of ze contact mochten opnemen met Lynette's referentie.
Ook dat was naar tevredenheid verlopen.
Lynette had de baan.
De functie houdt in dat ze als verpleegkundige patiënten thuis gaat bezoeken en verzorgen.

Bas voor ons vakantiehuis in Savalen