Een gewone week in Vegårshei

Vanochtend zijn de winterbanden met spikes gemonteerd alleen is de sneeuw weer verdwenen.

Dat schijnt geen probleem te zijn.

Sterker nog, vanaf 1 November moeten alle auto's op winterbanden rijden sneeuw of geen sneeuw.

Het rijden op spikes valt mij 100% mee, en ook het geluid valt niet tegen.

Dinsdagavond zijn we naar Tvedestrand geweest. 

Hier was op de videregående skole een open avond.

Het gebouw leek zo wel uit een film of boek te komen. 

Het is een oud maar wel mooi gebouw.
Sacha weet nog niet zo goed welke richting ze zal kiezen.

Maar het is goed om ons te oriënteren . 

Vanavond moest Bas met zijn voetbalteam de laatste wedstrijd spelen.

Ze mochten deze wedstrijd niet verliezen. 

Winst of een gelijk spel was voldoende om de beker te winnen.

Het was een toernooi over 10 wedstrijden, die een groot deel van de zomer heeft geduurd.

Tot 5 minuten voor tijd stonden ze achter tot de gelijkmaker werd gemaakt en Vegårshei G14 de beker mee kon nemen.

    Vegårshei G14 gratulerer

Vrijdagavond waren we uitgenodigd door Nanna en John om zelfgemaakte appeltaart met ijs te komen eten. 

Het was er koselig {gezellig}.

De gehele avond Noors gesproken en dat ging ons goed af. 

Ook Sacha en Bas babbelden lekker mee.

Top hė !!!

De appeltaart was kjempegodt {heerlijk/heel goed} en was gemaakt van eigen appels, evenals de appelsap.

Zaterdag zijn we richting Kristiansand gereden.

Vlak voor Kristiansand is het grootste winkelcentrum van Noorwegen.

Het heet Sørlandssenteret en heeft meer dan 160 winkels. 

We hebben daar flink inkopen gedaan. 

De dames hadden vooral oog voor kleding en schoenen. 

Bas en ik waren daarin tegen meer geïnteresseerd in wapens en skispullen.

Met tassen vol kleding, skihelmen en laarzen gingen we huiswaarts.

  Mannen speelgoed

De buit van Sacha

In de avond had Bas zijn zoveelste verjaardagsfeestje en na afloop is hij nog naar de Vegårsheihallen gegaan voor de weekelijkse jongeren bijeenkomst.

Lekker chillen {slappe av} met zijn vrienden

Vannacht gaat de klok een uur terug dus wordt het hier ook wat vroeger donker.

Bezoek uit Nederland

Ik begin al een beetje een Noor te worden.
Na eerst een eland omgelegd te hebben waren nu twee bomen de pineut.
John had afgelopen week gezegd dat als we meer wild wilden zien we best een paar bomen mochten kappen aan de zijkant van het huis.
Daar heb ik me dan ook op gestort en zo hebben we ook weer open haardhout.

    Nu is het wild beter te zien.

In de avond zijn we naar Grimstad  gereden voor een open avond van een school waar Sacha volgend jaar misschien naar toe wil.
Het is een school waar o.a. dans, drama en muziek wordt gegeven, en dat is waar Sacha graag in door wil gaan.
We hebben een goede indruk gekregen alleen de reisafstand is ruim 3 uur per dag en dat gaat waarschijnlijk op den duur opbreken.

En op kamers, daar is ze nog even te jong voor.
Daarom gaan we volgende week naar Tvedestrand naar een andere school die een stuk dichterbij is.

Na het werk zijn Lynette en ik  nog even een boswandeling gaan maken.
We zijn anderhalf uur on tur geweest  op "ons" eigen terrein.

Met een heerlijk zonnetje en prachtige herfstkleuren was het weer genieten.

We hebben bezoek uit Nederland.

Vrijdag zijn Marcel en Daphne aangekomen in Noorwegen om van een lang weekend te genieten.

Ik heb ze opgehaald van het vliegveld van Sandefjord.

Ze hadden een grote koffer mee vol met Nederlandse kaas, ontbijtkoek, bier, rode wijn en andere lekkere producten.

Het leek wel Sinterklaas.

Bas kwam later op de avond thuis want die had een feestje van een meisje uit zijn klas.

De grote koffer!

Sinterklaas?

Bas heeft zijn eigen geweer gekocht en moest natuurlijk oefenen.

Er werden lege blikjes en flessen in het bos neergezet en als een echte sluipschutter werd er vanuit diverse posities geschoten.

Marcel en ik hadden een vuurkorf aangestoken en onder het genot van een biertje hebben we het tafereel aanschouwd.

Verder hebben we lekker gewandeld en 's avonds weer zitten kletsen en het huis versierd.

Vandaag is het 20 Oktober 2013.

De verjaardag van Sacha.

Ze is 15 jaar geworden en vannacht al uitgebreid gefeliciteerd door haar Noorse vriendinnen.

Ze had weer een feestje bij een van hun thuis, en na 00.00 uur is er voor haar een Noors verjaardagsliedje gezongen.

Toen we vanochtend wakker werden en uit het raam keken werden we getrakteerd op de eerste sneeuw!

Dit was de eerste maar waarschijnlijk niet de laatste verjaardag in de sneeuw.

Nadat we wat rond hadden gereden om Marcel en Daphne nog iets van de omgeving te laten zien hebben Sacha en Lynette wafels gebakken met ons nieuwe wafelijzer.

Het was even uitzoeken hoe het moest maar daarna was het resultaat heerlijk.

Marcel en Daphne zijn weer terug naar Nederland, en we hebben een zeer gezellig weekend gehad!

Hier is het gewone dagelijks leven weer begonnen.

Kinderen naar school en de sportverenigingen.

Lynette naar het werk en ik aan het klussen.

Dat ik dat nog een keer zou schrijven (klussen!!)

Morgen gaat de auto naar de garage om de winterbanden te laten monteren.

Het is nu tijd, aangezien er grote kans is dat er nog meer sneeuw gaat komen. Dus geen risico nemen.

Zal wel even vreemd zijn, rijden op spikes.

De eerste maand

Afgelopen week zijn Sacha en Bas weer naar school gegaan na een weekje vakantie.
Op school krijgen ze nu vijf uur per week extra Noorse les.
Ze gaan goed vooruit maar dat komt ook door hun positieve inzet.
Sacha is begonnen met voetbal en ze heeft er veel plezier in, waarschijnlijk gaat ze er wel mee door.

Lynette is nu zelf op pad, en ook die begint haar draai te vinden.
Ik ben wel trots op haar want 's avonds in het donker de weg vinden is nog een hele toer.
Maar ook dat gaat haar prima af net zo als haar Noors.
Ze krijgt dagelijks complimentjes.

Ik ben zelf bij de NAV geweest om te informeren waar ik een dagelijkse curcus Noors kan volgen.
Dat zal niet in Vegårshei zijn want daar zijn niet genoeg leerlingen.
Via de rector van de school zijn we nu aan het kijken of ik in Risør terecht kan.
En anders gaan we op zoek naar iemand die privéles kan geven.
Als ik het Noors beter onder de knie heb kan ik gaan uitkijken naar een praksisplass.
Dat is dan een mooie mogelijkheid om te reïntegreren.

Verder hebben we bezoek gehad van een andere cursist van de Noorse les uit Nederland.
Sven, zo heet hij, gaat zich waarschijnlijk in de fjellregionen vestigen.
Hij is nog op zoek naar werk maar dat zal hem ongetwijfeld lukken.
Succes Sven.

De herfst is nu echt begonnen en dat levert prachtige plaatjes op.
We gaan er daarom veel op uit om hiervan te genieten.
Soms lekker lopen of met de fiets.
Ik heb inmiddels een nieuwe mountainbike waarmee ik heerlijk door de bossen kan crossen.
Lynette wil nog even wachten tot na de winter om een mountainbike aan te schaffen.

Vandaag zijn we precies een maand Noorse inwoners, en we kunnen terugkijken op een geweldige eerste maand.

Alles hebben we zelf geregeld, we hebben een geweldig huis, een registratiebewijs, een fødselnummer, zijn voor ziektekosten verzekerd, rijden in een Noorse auto, zijn in het bezit van vijf  Noorse telefoonnummers, hebben sinds vrijdag internet in ons huis, krijgen kinderbijslag , kinderen zitten op een Noorse school en op voetballen, we hebben beiden een Noorse bankrekening maar bovenal zijn we alle vier erg gelukkig dat we deze stap hebben genomen.
Wat betreft het huis daar zijn we geweldig bij geholpen door Chantal.

Volgende week is Sacha jarig, en vrijdag komen Marcel en Daphne voor een lang weekend.
We kijken er erg naar uit en hopen op mooi weer.
Leuk dat we nu al bezoek uit Nederland krijgen.

De Jacht

Eerder dan verwacht zijn Bas en ik toch mee geweest op de jacht.

Gisteren kwam John naar ons toe om te vragen of we mee wilden op de jacht van zondag. 

Nu dat hoefde hij geen twee keer te vragen. 

Dus stonden we 's morgens om 7.45 klaar voor onze eerste ervaring met het jagen op elanden.

Bij de ontmoetingsplaats stonden zo'n 30 mannen en enkele vrouwen en kinderen te wachten. 

De mannen moesten eerst nummertjes trekken die bepaalden of je drijver of jager was en welke positie je diende in te nemen. 

De drijvers bestaan uit vrouwen, kinderen en sommige mannen die op lijn het wild dmv geluid richting de jagers drijven.

Nadat we onze positie hadden ingenomen {John, Bas en ik} kregen we via de radio door dat er elanden waren gezien en dat die onze richting op kwamen. 

Omdat er zo'n 10 jagers op diverse posities zaten waren wij de gelukkigen die waarschijnlijk elanden zouden gaan zien. 

Dat er niet op alles wat beweegt geschoten wordt bleek nog geen half uur later. 

We hoorden in het bos elanden aankomen en niet veel later liep een moeder met jong op nog geen tien meter voor ons langs. 

John, die met zijn geweer in de aanslag zat, liet het meteen zakken en we konden dit prachtige plaatje rustig aanschouwen. 

Nog geen 20 minuten later hoorden we weer geritsel in het bos. 

Nu was het een mannetje van, zo later bleek, 2 jaar oud. 

Op dat moment ging het geweer van John wel af. 

Met 3 gerichte schoten werd het dier geveld.

En was onmiddellijk dood.

Even later kwamen alle mannen, vrouwen en kinderen naar ons toe en werd het dier ter plaatse gevild. Later op de dag werd hij ontdaan  van zijn vacht en klaar gemaakt om in het slachthuis in porties te worden gedeeld. 

Die later worden verdeeld onder de aanwezigen.

Na deze ervaring gingen we met de groep bij een kampvuur worstjes grillen en koffie drinken. 

Dat wij enorm veel geluk hadden gehad bleek wel want de laatste keer dat John een eland had geschoten was zo'n 3 jaar geleden. 

En in het jachtseizoen worden er hooguit 2 à 3 afgeschoten. 

Het is dus niet zo dat er maar op afgeknald wordt.

Je kan je gedachten hebben over het jagen. 

Ik kan alleen maar zeggen dat deze mannen met zeer veel respect omgaan met de dieren en de natuur.

Werken en jagen

Lynette heeft haar eerste werkdag achter de rug en ze was erg enthousiast.

's Morgens kijkt ze welke patiënten die dag bezocht dienen te worden, en daarna gaat ze met de Fiat Panda 4X4 van het werk op pad.

Deze week is dat nog samen met een collega maar vanaf volgende week zal ze waarschijnlijk alleen de weg moeten vinden.

Dat is tevens ook de grootste uitdaging, want straatnamen hebben we hier niet.

Het gaat meestal als volgt: bij de kruising ga je rechts/links het zandpad op, en dan is het een wit huis met een rode schuur.

Ook de afstanden zijn even wennen de gemeente Vegårshei is wat inwonersaantal niet groot {nog geen 2000} maar daarentegen de oppervlakte is dat wel.

Er zijn patiënten die op meer dan 30 minuten rijden wonen.

Gisteravond had Sacha een gezellige bijeenkomst met meiden van haar klas.

Bij Karine thuis hebben ze film gekeken en onder het genot van ijs en fruitsalade lekker zitten kletsen.

Na 00.30 uur heb ik haar weer opgehaald. Ze was erg enthousiast.

Wat doen de kids het goed hè!!

We zijn ook erg trots op ze!

Vandaag was weer een dagje van kilometers maken.

Vanochtend samen met Sacha naar Arendal geweest om een telefoon aan te schaffen, en boodschappen te doen.

Bij thuiskomst Lynette naar het werk gebracht want die had een avonddienst.

Diezelfde middag Bas naar voetballen gebracht want hij had een uitwedstrijd.

En later op de avond Lynette weer opgehaald van het werk.

Taxibedrijf Vegårshei zou jaloers kunnen worden van alle ritjes die ik op een dag maak.

Misschien is taxichauffeur wel mijn nieuwe roeping.

  

Gisteren had Bas een geweldige dag.

Eerst had hij gevoetbald met Philip. 

Daarna heeft hij de gehele middag geschoten, samen met zijn vriendje Stian.

En 's avonds had hij nog een verjaardagsfeestje van 3 kinderen uit zijn klas. Het is hier gebruikelijk om op je verjaardagsfeestje de gehele klas uit te nodigen. Dus er zullen nog vele feestjes volgen.

Waar in Nederland dierendag net achter de rug is, is in Noorwegen de jacht begonnen. Dat betekend oppassen als je in het bos loopt. Het schijnt dat bijna alle mannen van Vegårshei aan de jacht meedoen. Ik hoop dat ik volgend jaar ook van de partij ben. Bas en ik gaan daarom zo snel als mogelijk ons schietbrevet halen. Jongens mogen vanaf 16 jaar onder begeleiding mee op de jacht. 

En vanaf 18 jaar mogen ze zelfstandig jagen.

Dat het leeft {leuke woordspeling} onder de bevolking werd al duidelijk toen we 's morgens jagers over "ons " terrein zagen lopen en overal langs de weg auto's stonden gepakeerd.

Het Noorse dagelijkse leven is begonnen

Omdat we in huis nog geen internet hebben rijden we elke avond even naar Vegårshei om bij de benzinepomp onze mail te lezen.

Op de terugweg nog geen 50 meter bij onze voordeur vandaan zagen we twee elanden lopen.

Morgenavond maar even kijken of we ze vanuit de wildtoren  op de foto kunnen zetten.

De toren is vlak bij ons huis dus leuk om 's avonds even naar toe te gaan om wild te spotten.

Het is zondag dus we hebben ons voorgenomen niet te veel te doen vandaag.

Bas is met Philip, ons buurjongetje, wezen vissen, voetballen, op de trampoline, en met de hond op pad geweest.

Sacha heeft lekker in haar kamertje gerommeld.

En Lynette en ik hebben eerst een kleine boswandeling gemaak en daarna op ons terras heerlijk van het zonnetje genoten.

Kortom een heerlijke zondag.

's Avonds nog even naar de wildtoren geweest.

Maar geen elanden gezien. 

Volgende keer beter.

Vanavond de eerste ouderavond op school meegemaakt.

Ook hier gaat het iets anders dan we gewend waren.

Er was koffie en koekjes en diverse ouders kwamen naar ons toe om kennis te maken.

Verder heb ik van de anderhalf uur dat er gesproken is niets begrepen.

Morgen heeft Lynette een tweede kans, want dan is er ouderavond van de klas van Sacha.

Ik ga morgen de Nederlandse auto terugbrengen, want die is verkocht.

Kijk er niet naar uit. 

Eerst met de ferry naar Denemarken om vervolgens ruim 900 km naar Nederland te rijden.

Woensdagavond vlieg ik dan weer terug naar Oslo, waar Lynette mij komt afhalen.

Na een lange reis van 17 uur ben ik dinsdagavond  in Nederland aangekomen.

Wel weer raar om op de Graanstraat te slapen.

Het voelt niet meer als ons huis dat komt natuurlijk ook omdat al onze spulletjes nu in Noorwegen staan.

De woensdag gebruikt voor een bezoek aan mijn moeder en de buren.

Verder veel administratieve dingen geregeld.

's Avonds weer in 1 1/2 uur teruggevlogen naar Oslo waar Lynette stond om mij op te halen.

Vanuit Oslo in ruim 3 uur met de auto teruggereden naar Vegårshei .

De donderdag gebruikt om wat uit te rusten.

's Avonds met Bas nog naar een voetbalwedstrijd geweest.

Aangezien er te weinig ouders waren om de jongens naar de wedstrijd te brengen heb ik ze naar Grimstad gebracht.

27 September 2013.

Bas is jarig en is 13 jaar geworden!

Het gehele huis is versierd en vanuit Nederland zijn verjaardagskaarten gekomen.

Op school is Bas toegezongen door zijn klas.

's Avonds zijn John Nanna Ingrid en Philip op zijn verjaardagsfeestje geweest.

Hij heeft van hun een prachtig jachtmes gekregen, een echt Noors kadootje.

Bas is er ontzettend blij mee.

Morgen neemt hij het mee als we op tur gaan {tur= wandelen}.

De herfst is in aantocht. De kleuren zijn prachtig, het begint frisser te worden en vanuit de woonkamer zien we 's morgens de mist over het meer.

Hoe lang zal het nog duren voor de eerste sneeuw zich aandient?

Vandaag, zaterdag, zijn we på tur geweest in ons eigen Vegårshei.

Heerlijk wezen wandelen naar de top van Bestelihela.

Onderweg de lerares Noors van Sacha en Bas tegengekomen en even mee staan praten.

Ze was erg tevreden over de inzet van Sacha en Bas {de er hyggelig}.

Het is nu vakantie voor Sacha en Bas, en vakantie betekent: geen huiswerk en leuke dingen doen!

Sacha is samen met ons buurmeisje Ingrid naar Arendal geweest, en kwam met een tas vol leuke kleren terug.

Bas heeft voor van de week afgesproken met een klasgenoot om samen te gaan schieten en daar kijkt hij natuurlijk erg naar uit.

Kinderen in Noorwegen leren als ze dat willen al op jonge leeftijd om met wapens om te gaan.

Ze gaan ook mee op de jacht, die binnenkort gaat beginnen.

Morgen heeft Lynette haar eerste Noorse werkdag. 

Benieuwd hoe het haar vergaat. 

Het begint kouder te worden en vannacht hadden we de eerste nachtvorst.

Aankomst en de eerste week in Noorwegen

De volgende dag rustig opgestaan want we waren maar 5 km van de haven verwijderd waar de boot zou vertrekken.  

Met een super speed ferry waren we binnen 3.30 uur in Kristiansand.

WE WAREN IN ONS ZO GELIEFDE NOORWEGEN .

Toen we in ons nieuwe huis waren aangekomen stonden er een mooie orchidee op tafel, met een kaartje van de eigenaren John en Nanna.

Het was en is hier weer fantastisch {waar heb ik dit meer gehoord}.

De zaterdag hebben we gebruikt om alle inboedel die in het huis aanwezig was te verhuizen naar de opslag.

We huren dit huis namelijk gemeubileerd, maar willen graag onze eigen spullen gebruiken.

Bas en Sacha kunnen dan ook hun slaapkamers inrichten zoals in Nederland.

Zondag hebben we de gehele dag met zijn vieren geverfd.

We willen alle slaapkamers licht maken. 

Deze zijn door de houten schrootjes nogal donker.

Maandag klokslag 7.30 stond de verhuiswagen in Vegårshei al te wachten om naar het huis gebracht te worden.

Omdat we midden in het bos wonen leek mij het beter dat ik ze zou komen ophalen.

Om 13.30 was de verhuiswagen leeg. 

Met een groot compliment voor de verhuizers. 

Alles stond op zijn plaats er er was niets gebroken of beschadigd. 

Pieter Flipse van verhuisbefrijf Jacobs uit Velp, jullie hebben vakwerk afgeleverd!

Na een kort nachtje hebben we dinsdag onze nieuwe auto opgehaald in Arendal.

 

En maar weer wat dozen uitgepakt want er stonden er nog genoeg.

Woensdag was een spannende dag voor  Sacha en Bas. 

Het was hun første skoledag.

Elke dag worden ze om 8.30 voor de deur opgehaald door de schoolbus, die ze 's middags om 14.45 weer thuis brengt.

Dus nooit meer fietsen in regen en wind. En dat vinden ze helemaal niet erg!

  

De eerste dag was voor beiden zeer goed verlopen.

Ze kwamen daardoor ook opgewekt thuis en vertelden dat ze door de overige klasgenoten prima waren opgevangen.

Sacha wordt geholpen door een meisje dat Helena heet.

Zij vertaalt het naar het Engels als Sacha iets niet begrijpt.

Bas brabbelt af en toe wat Noors met de andere kinderen, en ook bij hem gaan ze over op Engels als iets niet duidelijk is.

Op school gaat het er zeer relaxt aan toe.

Dit in vergelijking met Nederland.

Zo hebben ze 45 minuten les, gevolgd door 5 à 10 min. pauze.

Daarnaast hebben ze nog een lange pauze van 40 min.

Iedereen heeft een splinternieuwe Dell computer die alleen door hun zelf mag worden gebruikt.

De eerste les begint altijd om 9.00 uur en de dag  eindigt om 14.30.

Huiswerk gaat dmv een weekplanning en als je het niet klaar hebt mag je het ook de volgende week inleveren.

Op maandag krijgen de kinderen geen toetsen zodat ze niet in het weekend hoeven te leren.

Elke dag staat er in de klas een mandje met vers fruit en melk.

Iedere leerling mag daar uit pakken en het is gratis.

De kinderen blijven in hun eigen klas en de leraren rouleren.

Als de leraar binnenkomt dienen de leerlingen te gaan staan.

Maar ze mogen ze wel bij hun voornaam aanspreken.

Leraren geven meerdere vakken zodat de wiskunde leraar ook de gymles kan geven.

Bij sommige vakken wordt de klas in tweeën gedeeld zodat er in kleinere groepjes les wordt gegeven.

Verder gaan ze met gym vaak naar buiten om bv te gaan hardlopen in het bos.

In de avond is Bas nog gaan voetballen bij de plaatselijke voetbalclub.

Zijn elftal bestaat alleen uit jongens uit zijn klas.

Lynette had vandaag een afspraak met haar bazin Anne Marie om het rooster en andere praktische zaken door te nemen. Aan een TomTom heb je hier niets want je gaat bv. bij de kruising naar rechts en dan moet je naar links en dan het gele huis. Dat wordt dus nog een hele onderneming.

Donderdag Sacha en Bas weer naar school. Ze gingen er vrolijk op aan.

Lynette en ik weer dozen uitgepakt en schilderijen en andere dingen opgehangen.

Nog even bij de bank langs geweest om het een en ander te regelen.

Vrijdagavond zijn Sacha en Bas naar de jongerenclub geweest.

Hier komen elke week op vrijdagavond de kinderen van 12 tot 15 bij elkaar om gezellig buiten school met elkaar te chillen.